ดเวน เวด อดีตนักบาสตัวเต็งจาก NBA

ดเวน เวด

ดเวน เวด ประวัติกว่าจะมาเป็นนักบาสระดับโดก

อย่างที่รู้กันว่า กีฬานั้นเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของคนในอดีตที่พยายามหากิจกรรมทำร่วมกันเพื่อแก้เบื่อ และกีฬาชนิดนี้ก็เป็นกีฬาประจำชาติอเมริกัน ถูกคิดขึ้น เพื่อต้องการช่วยเหลือบรรดาสมาชิก Y.M.C.A. ได้เล่นกีฬาในฤดูหนาว เและมีวิวัฒนาการมาอย่างต่อเนื่อง ต่อยอดจนมาเป็นทีม และเผื่อแพร่ไปทั่วโลก จนเกิดการทำธุรกิจในกีฬาเกิดขึ้น ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อมีทีมแล้ว ก็ต้องมีผู้เล่นที่เก่งและแบบทั่วไป และก็ทำให้คนนั้นสนใจผู้เล่นเก่ง ๆ วันนี้แอดมินเลยจะรวบรวมประวัติผู้เล่นเบอร์ต้น ๆ ของ NBA ให้ทุกท่านได้รู้จักกับเขามากขึ้นค่ะ

มีชื่อเต็มว่า ไทโรน เวด จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1982 (อายุ 39 ปี) สัญชาติอเมริกัน ส่วนสูง 1.93 เมตร  ตำแหน่งตอนเล่นชู้ตติ้งการ์ด, พอยท์การ์ด ฉายาในวงการแฟลช, จบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยมาร์เคว็ต เกิดทางตอนใต้ของเมืองชิคาโก คุณพ่อชื่อ ซีเนียร์ (Dwyane Wade, Sr.) และคุณแม่ชื่อ โจลินดา (Jolinda Wade) ตอนเขายังเด็ก พ่อแม่ได้แยกทางกัน  เขาจึงได้อาศัยอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงเขาในเมือง รอบบินส์ รัฐอิลลินอยส์ และเมื่อสื่อสอบถามชีวิตในการเข้ามาเล่นเป็นนักกีฬามืออาชีพได้นั้น เขามักพูดเสมอว่ามีพี่สาวของเขาเป็นคนที่พาเขาไปในทางที่ถูกต้อง

ในด้านชีวิตของเขาในวัยเด็กนั้น นับตั้งแต่ช่วงมัธยมเขาได้เรียนที่ H. L. Richards High School ที่เมืองโอคลอว์น รัฐอิลลินอยส์ เขาไม่ได้ลงเล่นมากนักในปีสอง เพราะลูกพี่ลูกน้องของเขา ดิมิทริส แม็คแดเนีล เป็นดาราในทีม ทำให้ไม่ได้มีบทบาทอะไรมากในทีม และในปีต่อมาเขาได้สูงขึ้นอีกสี่นิ้วตอนขึ้นปีสาม และเล่นได้เฉลี่ย 20.7 แต้ม 7.6 รีบาวด์ ทำผลงานรวม 100 แอสซิสต์ 73 สตีล และในปีถัดไปเขาทำได้เฉลี่ย 20.7 แต้ม 11.0 รีบาวด์ และช่วยให้ทีมมีสถิติชนะ 24 แพ้ 5 ได้เข้าชิงแชมป์ในสาย เขาทำลายสถิติของโรงเรียน โดยได้ 676 แต้มและ 106 สตีลภายในหนึ่งฤดูกาล

นอกจากด้านบาสเกตบอลแล้ว เขายังเป็นนักวิ่งที่มีชื่อในระดับไฮสกูล และมีมหาวิทยาลัยถึงสามแห่งที่ได้เสนอทุนการศึกษาให้ ได้แก่ มหาวิทยาลัยมาร์เคว็ต มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์สเต็ต และ มหาวิทยาลัยดีพอล และเขาได้เลือกเกรียนที่มาร์เคว็ต และลงเล่นในปี 2 เขาเป็นคนทำคะแนนสูงสุดในทีม ได้คะแนนเฉลี่ย 17.8 แต้มต่อเกม และยังทำได้ 6.6 รีบาวด์และ 3.4 แอสซิสต์ต่อเกม ให้ทีมมีสถิติชนะ 26 แพ้ 7 ซึ่งดีที่สุดนับจากฤดูกาล 1993-94 ในปี 2003 และผลงานทีน่าจดจำของเขาที่ก้าวเข้าสู่ระดับแนวหน้าคงเห็นจะเป็นการแข่งชิงแชมป์ของเขา น่าจะเป็นตอนแข่งชิงในรอบ มิดเวสต์รีเจียนนอลไฟนอล ตอนที่แข่งกับมหาวิทยาลัยเคนทักกีซึ่งถือเป็นทีมในอันดับหนึ่งในสาย เวดทำทริปเปิล-ดับเบิล ได้ 29 คะแนน 11 รีบาวด์ 11 แอสซิสต์ การเล่นที่เด่นของเขาทำให้เขาตัดสินใจเข้าดราฟตัวผู้เล่นเอ็นบีเอในปีนั้นนั่นเองค่ะ

ดเวน เวด

ดเวน เวด จุดที่ทำให้เลิกอาชีพนักกีฬา

เห็นจะเป็นปัญหาด้านสุขภาพที่ยิ่งอายุมากขึ้น จะทำให้มูฟเมนท์ในการเคลื่อนตัว ฟอร์มต่าง ๆ ไม่ดีเท่าเดิมเนื่องจากมีอุบัติเหตุในการแข่งขันบ่อยครั้ง ที่หนักสุดคงจะเป็นการปะทะกันของ ไมอามี ฮีท กับ ฮิวสตัน รอกเก็ตส์ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ทำให้หัวไหล่ซ้ายของเขา เคลื่อนระหว่างที่จะพยายามขโมยลูก ถึงขนาดต้องพาออกนอกสนามด้วยรถเข็นเพื่อรีบรักษา บวกกับอายุที่มากขึ้น จึงพักจากการเป็นนักกีฬาเพื่อให้คลื่นลูกใหม่เข้ามาเสริมให้ทีมได้ดีขึ้นค่ะ

กีฬามีทั้งดีและโทษ หากใครต้องการยึดเป็นอาชีพหลัก ต้องรักษาสุขภาพกันมาก ๆ นะคะ เพราะต้องใช้ร่างกายค่อนข้างเยอะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ไม่ว่าอาชีพไหนก็ต้องดูแลสุขภาพกันให้มาก ๆ นะคะ เช็คร่างกายเป็นประจำและทานอาหารที่มีประโยชน์กันด้วยนะคะ ที่สำคัญอย่าลืมออกกำลังกายและไปตรวจสุขภาพกันทุกปีด้วยค่ะ เผื่อเป้นอะไรจะได้รักาได้ทันและมีสุขภาพที่ดีอย่างยั่งยืน

สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ Lionel Andrés Messi กองหน้าผ้าเย็น

o o o o o o o o o o o o o

เครดิต dariomilanophotography.com